U idealnim uslovima izolacija kuće podrazumijeva zaštitu svakog dijela konstrukcije (krova, zidova, podova) i to toplotno, zvučno i protivpožarno, kao i od prodora vode. Tokom nekoliko hiljada godina izolaciju su sačinjavale dvije grupe materijala: vegetativnog porijekla (trska, slama, granje, drvo…) i mineralnog porijekla (zemlja, glina, kamen…).

Danas, u svijetu i kod nas, postoji veliki izbor savremenih proizvoda koji mogu da odgovore na sve izolacione zahtjeve jednog objekta.

U zavisnosti od mjesta na planeti gdje se objekat nalazi, od godišnjeg doba ili doba dana, termoizolacija ga štiti od velikih vrućina ili velikih hladnoća. Dobro izolovan objekat smanjuje utrošak energije, pa samim tim doprinosi očuvanju prirode i planete. Takođe, što je vrlo bitno, nakon osnovnog ulaganja i ugradnje obezbjeđuje dugoročnu zaštitu ne zahtijevajući dodatne troškove. Istraživanja su pokazala da se nakon postavljanja kompletne izolacije može uštedjeti od 40 do 60 odsto od ukupne potrošnje energije, pa je ulaganje u izolaciju objekta zapravo investicija koja se nakon četiri do šest godina u potpunosti isplati. Što je deblja izolacija, veća je ušteda.

Materijali kojima se termoizolacija izvodi mogu biti različiti. Svakako jedan od najpopularnijih na našem tržištu zbog niske cijene i dobrih termoizolacionih osobina je ekspandirani i ekstrudirani polistiren, poznatiji pod nazivom stiropor.

Mineralne vune, staklena i kamena, u zavisnosti od vrste sirovine od koje se proizvode, takođe su popularni materijali. Kamena vuna je potpuno prirodan materijal koji se dobija topljenjem vulkanskog kamena, dok je stiropor vještački materijal koji se pravi od plastike. Samim tim, razlikuje se uticaj ovih materijala na zidove.

Prirodni materijal, tj. kamena vuna, bolji je izbor od stiropora, jer propušta vodenu paru i dozvoljava zidovima da “dišu”, teško je zapaljiv, ne stvara se kondenzacija, pa zato nema ni vlage ni buđi, a i odličan je zvučni izolator. Najmanji propusnik pare je stirodur, pa se ne preporučuje za prostore u kojima se živi, već samo za izolaciju vlažnih podruma ili tavana.

Izolacioni materijali koji se još mogu naći na tržištu su termoizolacioni betoni (gas betoni-siporeks, utong) i termoizolacioni malteri tj. pjenoplast betoni od kojih se mogu izrađivati različiti elementi konstrukcije objekta, a mogu se koristiti i kao košuljica, malter ili ravnajući sloj. Zbog sve veće potrebe da se što više smanji negativan uticaj na životnu sredinu i zdravlje čovjeka, materijali koji ponovo dobijaju na popularnosti su prirodni, na bazi plute, vune, drvenih vlakana ili drvene vune, slame i trske, a u posljednje vrijeme sve se češće istražuju i primjenjuju proizvodi od ekspandirane gline. Pluta se još koristi i kao zvučna i izolacija od vibracija koje dolaze iznutra ili spolja, što svakako povećava udobnost boravka u prostoru.

Termoizolacija čini najvažniju komponentu temperaturnog komfora prostora. Dobro proračunata i izvedena termoizolacija omogućava nesmetan prolazak vodene pare kroz zidove i fasadu tako da se u objektu postiže optimalna količina vlage kako se ne bi stvorile plijesni i buđ. Jednom pravilno i profesionalno postavljena, obavljaće svoju ulogu bez obzira na vremenske, klimatske i energetske uslove.

U nekim slučajevima, kada spoljašnja izolacija zidova nije moguća, izvodi se izolacija sa unutrašnje strane objekta. Izolacija sa unutrašnje strane spoljašnjeg zida najčešće se izvodi od kamene vune sa oblogom od gipskartonske ploče na metalnoj potkonstrukciji. Međutim, negativna strana izolacije spoljašnjih zidova sa unutrašnje strane je stvaranje “toplotnih mostova” na spojevima zida koji se izoluje i neizolovanih elemenata konstrukcije (otvori, međuspratna konstrukcija, unutrašnji zidovi), pri čemu dolazi do stvaranja kondenza i buđi, naročito u uglovima prostorija. Unutrašnja izolacija zidova se preporučuje za prostorije koje se povremeno koriste, zbog njihovog bržeg zagrijavanja.

KLIMATSKI USLOVI

Iscrpljivanje prirodnih resursa i porast cijene energije dodatno ističu značaj termoizolovanja prostora kao osnovnog načina da se dođe do zadovoljavajućeg stepena energetske efikasnosti. Količina, debljina i vrsta termoizolacije u jednom objektu zavise od njegove namjene, klimatskih uslova, ličnih zahtjeva i, naravno, cijene. Ona najviše zavisi od izbora proizvođača i materijala koji će se koristiti.

Tekst: novosti.rs

Podijeli ovo